Hazenpad
of de kunst van het verdwijnen

In het rijk der fabelen is het Hazenpad de centrale verbindingsweg. Op een dag verlaat de keizerin haar paleis, van woede ontploft, uiteengevallen en nu herstellende.
Zij ontmoet diverse personages die het Hazenpad kiezen, die even verschijnen en al snel weer verdwijnen: onder anderen de Hertog van Heynde en Verre, Al Bino markies van Lichtenstein en de figuurzagende haas. In hun licht absurde dialogen nemen zij figuurlijke uitdrukkingen letterlijk en zetten daarmee de taal op zijn kop.
De haas, specialist in omtrekkende bewegingen, luistert met zijn gefiguurzaagde illustraties hun kwinkslagen en taalgrappen op.

Lees de recensie uit de Volkskrant van 24 april 2008 en uit Kunstbeeld van juni 2008 (PDF documenten).


Luister ook naar het interview over het Hazenpad van Moniek Spaans met Wim Brands

van 31 maart 2008 bij de Avonden van de VPRO.

Verschenen bij Querido.

ISBN 978 90 214 3416 2


Wanneer u € 10,- overmaakt op ING rek.nr. 4092081 t.n.v. M.Spaans o.v.v. uw naam en adres, krijgt u het Hazenpad thuis gestuurd.






































Na de lotgevallen van een koning in 'Het in vergetelheid geraakte koninkrijk van Pablo Swentibold' te hebben beschreven, is voor schrijfster en beeldend kunstenaar Moniek Spaans (1961) nu een keizerin aan de beurt. Lamborgina is een keizerin in een rijk dat lijkt op Alice's Wonderland: met vreemde snuiters, pratende dieren en een even bizarre hofhouding. Maar de sleutelfiguur is een figuurzagende haas, die de bijna surrealistische verhalen letterlijk vormgeeft: zijn gefiguurzaagde illustraties leuken het verhaal op. Met humor en taalgrappen laat Spaans zien dat ze de fabelen kent en dat ze die ook in een modern jasje weet te stoppen. En met de afbeeldingen - van hazensporen en een verdwijnend haasje in de rechteronderhoek van de pagina's - laat ze ook haar illustratorschap gelden. De roman is een sprookje dat geschikt is voor jong(er) en oud, maar pas als alle woordspelingen tot je doordringen zul je zien dat het verhaal meer is dan een ludieke fabel: een taalrijk pareltje.
Recensent NBD|Biblion : Luc de Rooy